මොලකැටි පුතු ඉකිබින්ඳා
ගව් ගනණක් හිත රන්දා
සිව්රු දරා සුව වින්දා
අම්මට මතකද මංදා
දවසක මම හිත බින්ඳා
අමතක සෙනෙහස හින්දා
සම්බුදු හිමි මම වැන්දා
කෙළිලොල් කම් වැඩි හින්දා
ගැරහුම් පෙර මම වින්දා
තැවුනු දැවුනු හිත බන්දා
බෝ මළුවට පෙම් බැන්දා
දොරටු තුනක් වැට බැන්දා
නිවනට දුර වැඩි හින්දා
ඇරඹුම ලග නුඹ ඉන්දා
සිල්පද එකිනෙක වින්දා...
