හතු පිපී තිබුණා සබඳ ඔරු කඳ වසා
නෙතු පියන් සැලුණා දිලෙන කදුළක් නිසා
හිත් සැලී තිබුණා පිපුණු කුසුමක් නිසා
ඔරු කඳත් හැඬුවා ගඟුල දුර වැඩි නිසා
නෙලාගන්නට බැරි තරම් දුර
කුසුම් පෙති දිදුලණු එපා
කියාගන්නට නොහැකි තැන් වල
හැඟුම් පොදි සසැලෙණු එපා
දරාගන්නට බැරි තරම් බර
සුසුම් කැටි ඉපිලෙණු එපා
නොයා ඉන්නට නොහැකි තරමට
සිතුම් වැල් හිනැහෙන්නෙපා
රැලිති පරයන්නට තරම් වෙර
හබල් පෙති අයදිනු එපා
නමුණුකුල අහසට වඩා බර
සෝ සුසුම් තෙපලණු එපා
නිමාවෙන්නැති කතාවක මුල
හිනාවක් ඉකිලනු එපා
පෙළින් පෙළ මියැදෙන රළින් රළ
ඔරුකඳට තරවටු එපා
No comments:
Post a Comment